Bukla Extreme 02 | Aladağlar Demirkazık Teknik Zirve ve İp İnişi Kampı

Zirve gününde çok erken kalkıyoruz. Hafif kahvaltının ardından henüz kamp sessizliğini korurken yürüyüşe başlıyor ve Demirkazık’ın zirve hattına doğru ilerliyoruz. Günün ilk bölümü nispeten daha kontrollü bir eğimle başlıyor; yaklaşık 1,5 kilometre sonra 2942 metredeki Mevsimlik Gölü’nü geçiyoruz. Buraya kadar olan kısım tempo kurmak için önemli, çünkü sonrasında rota karakter değiştiriyor. Gölün ardından daha dik, daha yorucu ve çarşaflı bir rampa başlıyor. Yani ayak altındaki zeminin sürekli dikkat istediği, ritmin ve denge hissinin öne çıktığı bölüme giriyoruz. 3333 metredeki geçide ulaştığımızda artık günün teknik yüzü daha net ortaya çıkıyor.

Geçitten sonra sarp kaya bölümü başlıyor ve bu kaya karakteri zirveye kadar bize eşlik ediyor. İşte tam bu noktada Geyikbayırı’nda öğrendiğimiz temel becerilerin neden gerekli olduğu anlaşılmaya başlıyor. Bu günün zorluğu yalnızca yükseklik ya da kondisyon değil; uzun yaklaşımın üzerine teknik dikkat, kaya üzerinde doğru hareket, ekip uyumu ve inişte ip disiplini de ekleniyor. Demirkazık bu yüzden sıradan bir zirve yürüyüşü gibi okunmamalı. Burası Aladağlar’ın en ikonik ve en ciddi hedeflerinden biri; zirveye vardığınızda yalnızca bir rakıma değil, aynı zamanda gerçek bir teknik dağ gününü tamamlamış oluyorsunuz. Zirvede bizi Aladağlar’ın çok geniş ve güçlü manzarası karşılıyor. Kısa zirve molasında bu hattın büyüklüğünü daha iyi hissediyor, ardından hiç vakit kaybetmeden iniş hazırlığına geçiyoruz. 

İniş, günün en kritik bölümlerinden biri. Burada dört ip boyu rappel yapıyoruz ve her bir ip inişi yaklaşık 30 metre sürüyor. Yani bugün öğrendiğimizi sadece “kullanıyor” değil; gerçek dağ akışının içinde, yorgunluk ve yükseklik etkisi varken uyguluyoruz. Uluslararası alpine rock kurslarında da katılımcılar tam bu aşamada, temel belay ve rappel bilgisini uzun ve açık hedeflerde kullanmaya başlıyor; uzun yaklaşım, büyük açıklık hissi, tam gün süren faaliyet ve teknik inişler bu seviye programların ana karakterini oluşturuyor. Demirkazık günü de tam olarak böyle bir eşik. İp inişleri bittikten sonra aynı çarşak hattından kampımıza dönüyor ve uzun, yoğun, gerçek anlamda öğretici bir dağ gününü kapatıyoruz. Toplam faaliyet süremiz ip açma ve hazırlıklarla birlikte yaklaşık 10 saati buluyor. Kampa döndüğümüzde artık Bukla Extreme serisinin ikinci etabının neden daha seçici ve neden daha sert bir program olduğunu bedenimizde de net biçimde hissediyor oluyoruz.

Sabah kahvaltımızın ardından kampı topluyor ve dönüş hazırlıklarımızı tamamlıyoruz. Bugün artık geldiğimiz hattı takip ederek OBA Yaylası’ndan aşağı ineceğiz. İlk günün aynı rotasını bu kez ters yönde yürüyerek, daha tatlı bir eğimle Arpalık’a doğru inişe geçiyoruz. Yaklaşık 3 saat sonra Arpalık’a ulaşıyor, ardından araçla Demirkazık Köyü’ne geçiyoruz. Burada öğle yemeğimizi alırken son iki günü bir kez daha toparlama fırsatı buluyoruz: kamp, irtifa, zirve, kaya, rappel ve Aladağlar’ın sert ama çok öğretici doğası, bu kısa programın içine beklenenden çok daha fazla şey sığdırmış oluyor.

Öğle yemeğinin ardından Kayseri Havalimanı’na doğru yola çıkıyoruz. Program akışına göre saat 18:30 civarında havalimanında oluyoruz. Uçuş saatimize kadar toparlanma ve dinlenme için zamanımız oluyor. Akşam Türk Hava Yolları’nın 20:45 kalkışlı Kayseri – İstanbul uçuşuyla dönüşe geçiyor, 22:20’de İstanbul’a varıyoruz. 

Böylece yalnızca güçlü bir zirve programını değil, Bukla Extreme çizgisinde bir sonraki daha sert ve daha teknik etaplara geçmeden önce tamamlanması gereken önemli bir eşiği de geride bırakmış oluyoruz. Demirkazık, bu seri içinde hem gerçek bir dağ sınavı hem de bir sonraki hedefler için sahici bir hazırlık olarak hafızada yerini alıyor.