Yeni yılın ilk sabahında alarm kurmuyoruz. Yılın ilk kahvaltısı geç ve uzun; sofrada bal, muhlama ve demli çay, camın ardında karlı vadi.

Öğlene doğru yola çıkıyor ve Fırtına'nın yukarısına tırmanıyoruz. İlk durağımız bu coğrafyanın simgesi: Zil Kale. Yeşilin ortasındaki halini binlerce fotoğraftan bilirsiniz; karlar içindeki halini görenler ise çok daha azdır. Kale beyaz vadinin ortasında koyu bir nöbetçi gibi durur. Yılın ilk fotoğrafını burada, kalenin karşısındaki terastan çekiyoruz.

Yol boyunca vadi daralıyor ve Çat Köyü'ne varıyoruz: yazın yaylacılarla dolan köy şimdi kış uykusunda, bacalardan tüten birkaç duman dışında kıpırtısız. Öğle yemeğimizi bu yükseklerde, sıcak bir köy sofrasında alıyoruz.

Ardından yolun izin verdiği yere kadar Palovit Şelalesi'ne sokuluyoruz. Palovit kışın bambaşka bir heykele dönüşür: suyun bir bölümü akmaya devam ederken kenarları buz sarkıtlarıyla donar. Ses ve sessizlik aynı karede. Fotoğraflarımızı çekip vadiden aşağı, otelimizin sıcaklığına dönüyoruz.

Akşam yemeğinden sonra program yok; sobanın başı, çay ve dünkü gecenin tatlı yorgunluğu var.

Öne çıkanlar: Uzun ve geç bir yılbaşı kahvaltısı · Karlar içinde bir orta çağ kalesi · Çat'ın kış uykusundaki evleri

Kahvaltının ardından günün yürüyüşüne çıkıyoruz: Ortan Köyü'nün taş konaklarının arasından başlayıp Makrevis'e uzanan orman yolu. Yaz aylarında yemyeşil bir tünel olan bu patika, kışın grafik bir siyah-beyaza döner. Kar yüklü dallar, aralarından süzülen kış ışığı ve ayak izlerimizden başka iz olmayan bir yol. Tempomuz her zamanki gibi manzara temposu; sık duruyor, bol fotoğraf çekiyoruz.

Öğle yemeği için otelimize dönüyoruz ve günün ikinci yarısı tamamen sizin. Bu öğleden sonrayı bilerek boş bıraktık, çünkü karlı bir vadide "hiçbir şey yapmamak" başlı başına bir aktivitedir.

Dileyen kardan adamını yapıyor, dileyen dere boyunca sessiz bir yürüyüşe çıkıyor, dileyen rehberimizin eşliğindeki köy yürüyüşüne katılıyor, dileyen de içeride sobanın sıcağında kitabıyla ya da uykusuyla baş başa kalıyor. Akşamüstü çay saatinde herkes verandada yeniden buluşuyor.

Akşam yemeğimizi otelimizin sofrasında alıyor, son gecemizin sohbetini uzatıyoruz.

Öne çıkanlar: Karlı ormanın içinden köy yürüyüşü · Ortan'ın taş konakları · Öğleden sonra vadide kar keyfi · Soba başında dinlenme saati

Son güne turun en tatlı lüksüyle başlıyoruz: Acele etmiyoruz. Kahvaltı uzun; sonrası tamamen sizin. Dileyen sobanın başında kitabını bitiriyor, dileyen dere kenarında son bir yürüyüşe çıkıyor, dileyen karlı verandada çayını kahvesini içiyor, dileyen bavulunu ağırdan topluyor. Öğle yemeğimizi de otelimizde alıp vadiyle öyle vedalaşıyoruz.

Öğleden sonra sahile iniyoruz. Rotamız Fındıklı'nın Çağlayan Vadisi. Bozulmamış dokusu ve fındık bahçeleriyle ünlü vadinin içinde, farklı mimarileri ve ayakta kalmış pek çok örneğiyle tarihi Laz konaklarını geziyoruz. Kış ışığı, ahşabın yüz yıllık dokusuna en çok yakışan ışıktır; konakların oymalı cepheleri bu saatlerde en fotojenik hallerinde.

Ardından Lazika Çay'a uğruyoruz. Bu toprakların çayını en taze halinde bulabileceğiniz durak. Eve dönerken bavula girecek çaylar, hediyelikler ve son kokular burada toplanıyor.

Akşam, dileyen misafirlerimizle bir kapanış yemeği veriyoruz: Karadeniz usulü bir akşam yemeği. Bu yemek fiyata dahil değildir; rezervasyonu tur liderimiz yapar. Kış tarifesinde uçuş saatleri değişebildiği için günün bu son bölümü, kesinleşen saatlere göre düzenlenir; Ankara uçağı erken kalktığı için Ankara'ya dönecek misafirlerimiz yemek öncesinde havalimanına uğurlanır.

Yemeğin ardından havalimanına geçiyoruz. Ankara uçağı 20:35'te, Sabiha Gökçen uçağı 22:00'de, İstanbul Havalimanıuçağı 23:05'te kalkıyor. Telefonlarda karlı bir kale, kulaklarda tulum sesi, bavulda taze çay ve yeni yılın ilk günleri güzel başlamış olarak eve dönüyoruz.

Öne çıkanlar: Otelde telaşsız bir son sabah · Çağlayan'ın yüz yıllık Laz konakları · Lazika Çay'da taze çay alışverişi · Karadeniz usulü kapanış yemeği